De HONDENWERELD
We doen het bijna allemaal: we behandelen onze honden als kleine mensen. We praten tegen ze, we denken dat we ze begrijpen en we hopen dat ze begrijpen waarom we iets van ze vragen. Dit is de grootste honden opvoed fout. Dit is de kern van het probleem: Een hond zit op een heel andere golflengte en kan niet reflecteren op zijn eigen gedrag.
Hij denkt niet na over gisteren en maakt geen plannen voor morgen. Hij leeft in het “Hier en nu” en reageert puur op de signalen die jij afgeeft. Wanneer wij onze menselijke emoties en behoeften op onze hond projecteren, creëren we geen verbinding, maar kortsluiting.
Puppy opvoeden
Het begint bij de puppy-tijd De grootste fout begint vaak bij het ‘bijten’ van een puppy. Of juist het janken als de puppy in zijn bench moet. Onze menselijke reflex is troosten, sussen en toegeven. Maar daarmee leer je een hond direct dat onrust loont. Wat je op dat moment toelaat uit ‘medelijden’, is de basis voor grote gedragsproblemen op latere leeftijd.
De hond als spiegel
Een hond is van nature een conflictvermijdend wezen en instinctief dienstbaar aan de mens. Hij wíl volgen, maar hij heeft wel iemand nodig die hem de weg wijst. Onze werkelijke rol is niet die van een trainer met snoepjes of commando’s, maar van een leider die: Zorgt, Ontzorgt (behoed hem voor fouten) en Leidt.
Pas als wij stoppen met het projecteren van onze eigen emoties en proberen die te verklaren aan ‘onze’ wereld, krijgt de hond de rust waar hij recht op heeft. Onze eigen emotie is de kern van de dynamiek tussen hond en eigenaar. Als wij daarin naar onze rust gaan, kan onze hond ook zijn eigen rust vinden. Durf jij eerlijk naar jezelf te kijken? Kan jij de veilige haven zijn die jouw hond nodig heeft om echt te kunnen ontspannen?
STOP
Stop met trainen, begin met jezelf te leiden. Herkenbaar? Go4it; Of blijf je het lastig vinden om die ‘menselijke’ knop om te zetten bij het gepiep van een puppy?
De beste hondenopvoed tip’s
Wat is de #nr1 tip in honden opvoeden?
1. Excuses zoeken in plaats van sturen
Wanneer een hond blaft, uitvalt of niet luistert, gaan we op zoek naar een emotionele verklaring: “Hij is onzeker”, “Hij is vroeger gebeten”, of “Hij vindt het gewoon even spannend”. Hoewel die emotie er best kan zijn, blijven we vaak hangen in het begrijpen ervan. We sussen en troosten, terwijl de hond op dat moment eigenlijk behoefte heeft aan iemand die zegt: “Ik zie het, ik heb het onder controle, jij hoeft hier niets mee.”
Wat is de #nr2 tip in honden opvoeden?
2. De hond de regie geven (tegen zijn zin)
Door alles “vriendelijk” op te lossen en nooit een duidelijke grens te stellen, dwingen we de hond onbewust om zelf beslissingen te nemen. Omdat de eigenaar niet leidt, móét de hond het wel doen. Voor een dier dat van nature conflictvermijdend is, is die verantwoordelijkheid loodzwaar. De hond krijgt stress van de vrijheid die wij hem geven uit “vriendelijkheid”.
Wat is de #nr3 tip in honden opvoeden?
3. Emotionele projectie
We projecteren onze eigen behoefte aan troost op de hond. Als een puppy ‘blijt’ (piept/jankt), vinden wij dat leuk/zielig. We begrijpen speelbehoefte, zijn “verdriet” en laten hem bij ons op de bank of in bed. Op dat moment sussen we onze eigen nare gevoelens (ons medelijden), maar we ontnemen de hond de kans om te leren hoe hij zelfstandig tot rust kan komen.
Wat is de #nr4 tip in honden opvoeden?
4. Het resultaat: Een onvrije hond
De ironie is dat we door dit overmatige “begrijpen” een hond creëren die constant “aan” staat. Hij is nooit echt vrij, omdat hij altijd de omgeving moet scannen en managen.
Samengevat: We denken dat we aardig zijn door alles met zachte mantel der liefde te bedekken, maar we “verstoren” daarmee de natuurlijke rust en stabiliteit van het dier. Een hond voelt zich pas echt begrepen als hij zich kan overgeven aan een leider die de wereld voor hem overzichtelijk maakt.
Kom je er niet uit? Neem contact op